Hino — Ætérne rerum Cónditor

Ætérne rerum Cónditor,

Noctem diémque qui regis,

Et témporum das témpora,

Ut álleves fastídium

2.Præco diéi iam sonat,

Noctis profúndæ pérvigil,

Noctúrna lux viántibus

A nocte noctem ségregans.

3.Hoc excitátus Lúcifer

Solvit polum calígine:

Hoc omnis errónum cohors

Viam nocéndi déserit.

4.Hoc nauta vires cólligit,

Pontíque mitéscunt freta:

Hoc, ipsa petra Ecclésiæ,

Canénte, culpam díluit.

5.Surgámus ergo strénue:

Gallus iacéntes éxcitat,

Et somnoléntos íncrepat,

Gallus negántes árguit.

6.Gallo canénte, spes redit,

Ægris salus refúnditur,

Mucro latrónis cónditur,

Lapsis fides revértitur.

7.Iesu, labéntes réspice,

Et nos vidéndo córrige:

Si réspicis, lapsi stabunt,

Fletúque culpa sólvitur.

8.Tu, lux, refúlge sénsibus,

Mentísque somnum díscute:

Te nostra vox primum sonet,

Et vota solvámus tibi.

9.Deo Patri sit glória,

Eiúsque soli Fílio,

Cum Spíritu Paráclito,

Et nunc, et in perpétuum.

Amen.