Verbum supérnum pródiens (Antiphonale Monasticum 1934)

Verbum supérnum pródiens,

Nec Patris línquens déxteram,

Ad opus suum éxiens,

Venit ad vitæ vésperam.

2.In mortem a discípulo

suis tradéndus ǽmulis,

prius in vitæ férculo,

se trádidit discípulis.

3.Quibus sub bina spécie

cárnem dédit et sánguinem,

ut dúplicis substántiæ

totum cibáret hóminem.

4.Se nascens dedit sócium,

convéscens in edúlium,

se móriens in prétium,

Se regnans dat in prǽmium.

5.O salutáris hóstia,

quæ cæli pandis óstium:

bella premunt hostília,

da robur, fer auxílium.

6.Uni trinóque Dómino

sit sempitérna glória:

qui vitam sine término

nóbis donet in pátria.

Amen.