Pular para o conteúdo

Novidade: App disponível para iPhone e Android. Conheça →

Hino · Hinário

Vox clara ecce íntonat

modo I
Mostrar
Texto
Pauta

Se não lê a notação, acompanhe pelo texto, logo abaixo. A partitura se ajusta à largura da tela; para vê-la maior, use a ampliação.

Vox clara ecce íntonat,

Obscúra quæque íncrepat,

Pellántur éminus sómnia,

Ab ǽthre Christus prómicat.

2.Mens iam resúrgat tórpida,

Quæ sorde exstat sáucia:

Sidus refúlget iam novum,

Ut tollat omne nóxium.

3.E sursum Agnus míttitur

Laxáre gratis débitum:

Omnes pro indulgéntia

Vocem demus cum lácrimis.

4.Secúndo ut cum fúlserit,

Mundúmque horror cínxerit,

Non pro reátu púniat,

Sed nos pius tunc prótegat.

5.Laus, honor, virtus, glória

Deo Patri, et Fílio,

Sancto simul Paráclito,

In sæculórum sǽcula.

Amen.

Antiphonale Monasticum 1934, p. 184 (modo 1; GregoBase id 7425)

Tradução de apoio, feita para esta biblioteca e em revisão. Não é texto aprovado para o canto litúrgico.

Usa-se em

Laudes do Tempo do Advento.

Uso histórico. Antiphonale Monasticum 1934: hino das Laudes do Advento (forma antiga; o Breviário romano de 1632 o reescreveu como En clara vox redarguit).

Nas coleções

No Glossário

Ficha

Tempo
Advento
Hora
Laudes
Tradição
Monástica
Edição
Antiphonale Monasticum (Solesmes, 1934), p. 184
Transcrição
GregoBase nº 7425 (CC0)

No Liber Hymnarius: Liber Hymnarius: Vox clara ecce intonat, obscura quaeque increpat, procul fugentur somnia (3º verso diferente).