Pular para o conteúdo

Novidade: App disponível para iPhone e Android. Conheça →

Prosa · Hinário

Invioláta

modo VI
Mostrar
Texto
Pauta

Se não lê a notação, acompanhe pelo texto, logo abaixo. A partitura se ajusta à largura da tela; para vê-la maior, use a ampliação.

Invioláta, íntegra, et casta es María:

quæ es effécta fúlgida cæli porta.

O Mater alma Christi caríssima:

súscipe pia laudum præcónia.

Te nunc flágitant devóta corda et ora:

nostra ut pura péctora sint et córpora.

Tua per precáta dulcísona:

nobis concédas véniam per sǽcula.

O benígna!

O Regína!

O María!

Quæ sola invioláta permansísti.

Liber Usualis 1961, p. 1861 (modo 6; GregoBase id 3027)

Tradução de apoio, feita para esta biblioteca e em revisão. Não é texto aprovado para o canto litúrgico.

Usa-se em

Devoção mariana; Bênção do Santíssimo.

Uso histórico. Liber Usualis 1961 (também Chants of the Church 1956, p. 98): entre os cantos a Nossa Senhora para a Bênção do Santíssimo.

Nas coleções

  • Cantos marianos · As quatro antífonas finais e os demais cantos de Nossa Senhora

No Glossário

Ficha

Tempo
Nossa Senhora
Uso
Bênção do Santíssimo, Devoção
Tradição
Romana
Edição
Liber Usualis (Solesmes, 1961), p. 1861
Transcrição
GregoBase nº 3027 (CC0)