Pular para o conteúdo

Novidade: App disponível para iPhone e Android. Conheça →

Hino · Hinário · Antiphonale Monasticum 1934

Sanctórum méritis (Antiphonale Monasticum 1934)

modo II
Mostrar
Texto
Pauta

Se não lê a notação, acompanhe pelo texto, logo abaixo. A partitura se ajusta à largura da tela; para vê-la maior, use a ampliação.

Sanctórum méritis

ínclyta gáudia

Pangámus sócii,

géstaque fórtia:

Nam gliscit ánimus

prómere cántibus

Victórum genus óptimum.

Hi sunt, quos rétinens

mundus inhórruit;

Ipsum nam stérili

flore peráridum

Sprevére pénitus,

teque secúti sunt,

Rex, Christe, bone cǽlitus.

Hi pro te fúrias

atque ferócia

Calcárunt hóminum,

sǽvaque vérbera:

Cessit his lácerans

fórtiter úngula,

Nec carpsit penetrália.

Cædúntur gládiis

more bidéntium:

Non murmur résonat,

non querimónia;

Sed corde tácito

mens bene cónscia

Consérvat patiéntiam.

Quæ vox, quæ póterit

lingua retéxere,

Quæ tu Martýribus

múnera præparas?

Rubri nam flúido

sánguine, láureis

Ditántur bene fúlgidis.

Te summa Déitas,

únaque póscimus,

Ut culpas ábluas,

nóxia súbtrahas,

Des pacem fámulis,

nos quoque glóriam

Per cuncta tibi sǽcula.

Amen.

Antiphonale Monasticum 1934, p. 646 (modo 2; GregoBase id 4229)

Tradução de apoio, feita para esta biblioteca e em revisão. Não é texto aprovado para o canto litúrgico.

Versões

Usa-se em

Uso histórico. Antiphonale Monasticum 1934, p. 646. Hora e celebração não conferidas no fac-símile. Localização provável pelo cabeçalho corrente do OCR da página: Commune Plurimofum Martyrum — vesperas1 (inferida, não conferida no fac-símile).

Nas coleções

  • Santos e comuns · Apóstolos, mártires, confessores, virgens, anjos, dedicação

No Glossário

Ficha

Tradição
Monástica
Edição
Antiphonale Monasticum (Solesmes, 1934), p. 646
Transcrição
GregoBase nº 4229 (CC0)