Pular para o conteúdo

Novidade: App disponível para iPhone e Android. Conheça →

Psalterium · Vulgata Clementina

Salmo 118

Beati immaculati in via

Numeração da Vulgata · Sl 118 (119 na numeração hebraica)

M
Abrir na Bíblia
  1. 1

    Alleluia. Aleph Beati immaculati in via, qui ambulant in lege Domini.

  2. 2

    Beati qui scrutantur testimonia eius; in toto corde exquirunt eum.

  3. 3

    Non enim qui operantur iniquitatem in viis eius ambulaverunt.

  4. 4

    Tu mandasti mandata tua custodiri nimis.

  5. 5

    Utinam dirigantur viæ meæ ad custodiendas iustificationes tuas.

  6. 6

    Tunc non confundar, cum perspexero in omnibus mandatis tuis.

  7. 7

    Confitebor tibi in directione cordis, in eo quod didici iudicia iustitiæ tuæ.

  8. 8

    Iustificationes tuas custodiam; non me derelinquas usquequaque.

  9. 9

    Beth In quo corrigit adolescentior viam suam? in custodiendo sermones tuos.

  10. 10

    In toto corde meo exquisivi te; ne repellas me a mandatis tuis.

  11. 11

    In corde meo abscondi eloquia tua, ut non peccem tibi.

  12. 12

    Benedictus es, Domine; doce me iustificationes tuas.

  13. 13

    In labiis meis pronuntiavi omnia iudicia oris tui.

  14. 14

    In via testimoniorum tuorum delectatus sum, sicut in omnibus divitiis.

  15. 15

    In mandatis tuis exercebor, et considerabo vias tuas.

  16. 16

    In iustificationibus tuis meditabor: non obliviscar sermones tuos.

  17. 17

    Ghimel Retribue servo tuo, vivifica me, et custodiam sermones tuos.

  18. 18

    Revela oculos meos, et considerabo mirabilia de lege tua.

  19. 19

    Incola ego sum in terra: non abscondas a me mandata tua.

  20. 20

    Concupivit anima mea desiderare iustificationes tuas in omni tempore.

  21. 21

    Increpasti superbos; maledicti qui declinant a mandatis tuis.

  22. 22

    Aufer a me opprobrium et contemptum, quia testimonia tua exquisivi.

  23. 23

    Etenim sederunt principes, et adversum me loquebantur; servus autem tuus exercebatur in iustificationibus tuis.

  24. 24

    Nam et testimonia tua meditatio mea est, et consilium meum iustificationes tuæ.

  25. 25

    Daleth Adhæsit pavimento anima mea: vivifica me secundum verbum tuum.

  26. 26

    Vias meas enuntiavi, et exaudisti me; doce me iustificationes tuas.

  27. 27

    Viam iustificationum tuarum instrue me, et exercebor in mirabilibus tuis.

  28. 28

    Dormitavit anima mea præ tædio: confirma me in verbis tuis.

  29. 29

    Viam iniquitatis amove a me, et de lege tua miserere mei.

  30. 30

    Viam veritatis elegi; iudicia tua non sum oblitus.

  31. 31

    Adhæsi testimoniis tuis, Domine; noli me confundere.

  32. 32

    Viam mandatorum tuorum cucurri, cum dilatasti cor meum.

  33. 33

    He Legem pone mihi, Domine, viam iustificationum tuarum, et exquiram eam semper.

  34. 34

    Da mihi intellectum, et scrutabor legem tuam, et custodiam illam in toto corde meo.

  35. 35

    Deduc me in semitam mandatorum tuorum, quia ipsam volui.

  36. 36

    Inclina cor meum in testimonia tua, et non in avaritiam.

  37. 37

    Averte oculos meos, ne videant vanitatem; in via tua vivifica me.

  38. 38

    Statue servo tuo eloquium tuum in timore tuo.

  39. 39

    Amputa opprobrium meum quod suspicatus sum, quia iudicia tua iucunda.

  40. 40

    Ecce concupivi mandata tua: in æquitate tua vivifica me.

  41. 41

    Vau Et veniat super me misericordia tua, Domine; salutare tuum secundum eloquium tuum.

  42. 42

    Et respondebo exprobrantibus mihi verbum, quia speravi in sermonibus tuis.

  43. 43

    Et ne auferas de ore meo verbum veritatis usquequaque, quia in iudiciis tuis supersperavi.

  44. 44

    Et custodiam legem tuam semper, in sæculum et in sæculum sæculi.

  45. 45

    Et ambulabam in latitudine, quia mandata tua exquisivi.

  46. 46

    Et loquebar in testimoniis tuis in conspectu regum, et non confundebar.

  47. 47

    Et meditabar in mandatis tuis, quæ dilexi.

  48. 48

    Et levavi manus meas ad mandata tua, quæ dilexi, et exercebar in iustificationibus tuis.

  49. 49

    Zain Memor esto verbi tui servo tuo, in quo mihi spem dedisti.

  50. 50

    Hæc me consolata est in humilitate mea, quia eloquium tuum vivificavit me.

  51. 51

    Superbi inique agebant usquequaque; a lege autem tua non declinavi.

  52. 52

    Memor fui iudiciorum tuorum a sæculo, Domine, et consolatus sum.

  53. 53

    Defectio tenuit me, pro peccatoribus derelinquentibus legem tuam.

  54. 54

    Cantabiles mihi erant iustificationes tuæ in loco peregrinationis meæ.

  55. 55

    Memor fui nocte nominis tui, Domine, et custodivi legem tuam.

  56. 56

    Hæc facta est mihi, quia iustificationes tuas exquisivi.

  57. 57

    Heth Portio mea, Domine, dixi custodire legem tuam.

  58. 58

    Deprecatus sum faciem tuam in toto corde meo; miserere mei secundum eloquium tuum.

  59. 59

    Cogitavi vias meas, et converti pedes meos in testimonia tua.

  60. 60

    Paratus sum, et non sum turbatus, ut custodiam mandata tua.

  61. 61

    Funes peccatorum circumplexi sunt me, et legem tuam non sum oblitus.

  62. 62

    Media nocte surgebam ad confitendum tibi, super iudicia iustificationis tuæ.

  63. 63

    Particeps ego sum omnium timentium te, et custodientium mandata tua.

  64. 64

    Misericordia tua, Domine, plena est terra; iustificationes tuas doce me.

  65. 65

    Teth Bonitatem fecisti cum servo tuo, Domine, secundum verbum tuum.

  66. 66

    Bonitatem, et disciplinam, et scientiam doce me, quia mandatis tuis credidi.

  67. 67

    Priusquam humiliarer ego deliqui: propterea eloquium tuum custodivi.

  68. 68

    Bonus es tu, et in bonitate tua doce me iustificationes tuas.

  69. 69

    Multiplicata est super me iniquitas superborum; ego autem in toto corde meo scrutabor mandata tua.

  70. 70

    Coagulatum est sicut lac cor eorum; ego vero legem tuam meditatus sum.

  71. 71

    Bonum mihi quia humiliasti me, ut discam iustificationes tuas.

  72. 72

    Bonum mihi lex oris tui, super millia auri et argenti.

  73. 73

    Iod Manus tuæ fecerunt me, et plasmaverunt me: da mihi intellectum, et discam mandata tua.

  74. 74

    Qui timent te videbunt me et lætabuntur, quia in verba tua supersperavi.

  75. 75

    Cognovi, Domine, quia æquitas iudicia tua, et in veritate tua humiliasti me.

  76. 76

    Fiat misericordia tua ut consoletur me, secundum eloquium tuum servo tuo.

  77. 77

    Veniant mihi miserationes tuæ, et vivam, quia lex tua meditatio mea est.

  78. 78

    Confundantur superbi, quia iniuste iniquitatem fecerunt in me; ego autem exercebor in mandatis tuis.

  79. 79

    Convertantur mihi timentes te, et qui noverunt testimonia tua.

  80. 80

    Fiat cor meum immaculatum in iustificationibus tuis, ut non confundar.

  81. 81

    Caph Defecit in salutare tuum anima mea, et in verbum tuum supersperavi.

  82. 82

    Defecerunt oculi mei in eloquium tuum, dicentes: Quando consolaberis me?

  83. 83

    Quia factus sum sicut uter in pruina; iustificationes tuas non sum oblitus.

  84. 84

    Quot sunt dies servi tui? quando facies de persequentibus me iudicium?

  85. 85

    Narraverunt mihi iniqui fabulationes, sed non ut lex tua.

  86. 86

    Omnia mandata tua veritas: inique persecuti sunt me, adiuva me.

  87. 87

    Paulominus consummaverunt me in terra; ego autem non dereliqui mandata tua.

  88. 88

    Secundum misericordiam tuam vivifica me, et custodiam testimonia oris tui.

  89. 89

    Lamed In æternum, Domine, verbum tuum permanet in cælo.

  90. 90

    In generationem et generationem veritas tua; fundasti terram, et permanet.

  91. 91

    Ordinatione tua perseverat dies, quoniam omnia serviunt tibi.

  92. 92

    Nisi quod lex tua meditatio mea est, tunc forte periissem in humilitate mea.

  93. 93

    In æternum non obliviscar iustificationes tuas, quia in ipsis vivificasti me.

  94. 94

    Tuus sum ego; salvum me fac: quoniam iustificationes tuas exquisivi.

  95. 95

    Me exspectaverunt peccatores ut perderent me; testimonia tua intellexi.

  96. 96

    Omnis consummationis vidi finem, latum mandatum tuum nimis.

  97. 97

    Mem Quomodo dilexi legem tuam, Domine! tota die meditatio mea est.

  98. 98

    Super inimicos meos prudentem me fecisti mandato tuo, quia in æternum mihi est.

  99. 99

    Super omnes docentes me intellexi, quia testimonia tua meditatio mea est.

  100. 100

    Super senes intellexi, quia mandata tua quæsivi.

  101. 101

    Ab omni via mala prohibui pedes meos, ut custodiam verba tua.

  102. 102

    A iudiciis tuis non declinavi, quia tu legem posuisti mihi.

  103. 103

    Quam dulcia faucibus meis eloquia tua! super mel ori meo.

  104. 104

    A mandatis tuis intellexi; propterea odivi omnem viam iniquitatis.

  105. 105

    Nun Lucerna pedibus meis verbum tuum, et lumen semitis meis.

  106. 106

    Iuravi et statui custodire iudicia iustitiæ tuæ.

  107. 107

    Humiliatus sum usquequaque, Domine; vivifica me secundum verbum tuum.

  108. 108

    Voluntaria oris mei beneplacita fac, Domine, et iudicia tua doce me.

  109. 109

    Anima mea in manibus meis semper, et legem tuam non sum oblitus.

  110. 110

    Posuerunt peccatores laqueum mihi, et de mandatis tuis non erravi.

  111. 111

    Hæreditate acquisivi testimonia tua in æternum, quia exsultatio cordis mei sunt.

  112. 112

    Inclinavi cor meum ad faciendas iustificationes tuas in æternum, propter retributionem.

  113. 113

    Samech Iniquos odio habui, et legem tuam dilexi.

  114. 114

    Adiutor et susceptor meus es tu, et in verbum tuum supersperavi.

  115. 115

    Declinate a me, maligni, et scrutabor mandata Dei mei.

  116. 116

    Suscipe me secundum eloquium tuum, et vivam, et non confundas me ab exspectatione mea.

  117. 117

    Adiuva me, et salvus ero, et meditabor in iustificationibus tuis semper.

  118. 118

    Sprevisti omnes discedentes a iudiciis tuis, quia iniusta cogitatio eorum.

  119. 119

    Prævaricantes reputavi omnes peccatores terræ; ideo dilexi testimonia tua.

  120. 120

    Confige timore tuo carnes meas; a iudiciis enim tuis timui.

  121. 121

    Ain Feci iudicium et iustitiam: non tradas me calumniantibus me.

  122. 122

    Suscipe servum tuum in bonum: non calumnientur me superbi.

  123. 123

    Oculi mei defecerunt in salutare tuum, et in eloquium iustitiæ tuæ.

  124. 124

    Fac cum servo tuo secundum misericordiam tuam, et iustificationes tuas doce me.

  125. 125

    Servus tuus sum ego: da mihi intellectum, ut sciam testimonia tua.

  126. 126

    Tempus faciendi, Domine: dissipaverunt legem tuam.

  127. 127

    Ideo dilexi mandata tua super aurum et topazion.

  128. 128

    Propterea ad omnia mandata tua dirigebar; omnem viam iniquam odio habui.

  129. 129

    Phe Mirabilia testimonia tua: ideo scrutata est ea anima mea.

  130. 130

    Declaratio sermonum tuorum illuminat, et intellectum dat parvulis.

  131. 131

    Os meum aperui, et attraxi spiritum: quia mandata tua desiderabam.

  132. 132

    Aspice in me, et miserere mei, secundum iudicium diligentium nomen tuum.

  133. 133

    Gressus meos dirige secundum eloquium tuum, et non dominetur mei omnis iniustitia.

  134. 134

    Redime me a calumniis hominum ut custodiam mandata tua.

  135. 135

    Faciem tuam illumina super servum tuum, et doce me iustificationes tuas.

  136. 136

    Exitus aquarum deduxerunt oculi mei, quia non custodierunt legem tuam.

  137. 137

    Sade Iustus es, Domine, et rectum iudicium tuum.

  138. 138

    Mandasti iustitiam testimonia tua, et veritatem tuam nimis.

  139. 139

    Tabescere me fecit zelus meus, quia obliti sunt verba tua inimici mei.

  140. 140

    Ignitum eloquium tuum vehementer, et servus tuus dilexit illud.

  141. 141

    Adolescentulus sum ego et contemptus; iustificationes tuas non sum oblitus.

  142. 142

    Iustitia tua, iustitia in æternum, et lex tua veritas.

  143. 143

    Tribulatio et angustia invenerunt me; mandata tua meditatio mea est.

  144. 144

    Æquitas testimonia tua in æternum: intellectum da mihi, et vivam.

  145. 145

    Coph Clamavi in toto corde meo: exaudi me, Domine; iustificationes tuas requiram.

  146. 146

    Clamavi ad te; salvum me fac: ut custodiam mandata tua.

  147. 147

    Præveni in maturitate, et clamavi: quia in verba tua supersperavi.

  148. 148

    Prævenerunt oculi mei ad te diluculo, ut meditarer eloquia tua.

  149. 149

    Vocem meam audi secundum misericordiam tuam, Domine, et secundum iudicium tuum vivifica me.

  150. 150

    Appropinquaverunt persequentes me iniquitati: a lege autem tua longe facti sunt.

  151. 151

    Prope es tu, Domine, et omnes viæ tuæ veritas.

  152. 152

    Initio cognovi de testimoniis tuis, quia in æternum fundasti ea.

  153. 153

    Res Vide humilitatem meam, et eripe me, quia legem tuam non sum oblitus.

  154. 154

    Iudica iudicium meum, et redime me: propter eloquium tuum vivifica me.

  155. 155

    Longe a peccatoribus salus, quia iustificationes tuas non exquisierunt.

  156. 156

    Misericordiæ tuæ multæ, Domine; secundum iudicium tuum vivifica me.

  157. 157

    Multi qui persequuntur me, et tribulant me; a testimoniis tuis non declinavi.

  158. 158

    Vidi prævaricantes et tabescebam, quia eloquia tua non custodierunt.

  159. 159

    Vide quoniam mandata tua dilexi, Domine: in misericordia tua vivifica me.

  160. 160

    Principium verborum tuorum veritas; in æternum omnia iudicia iustitiæ tuæ.

  161. 161

    Sin Principes persecuti sunt me gratis, et a verbis tuis formidavit cor meum.

  162. 162

    Lætabor ego super eloquia tua, sicut qui invenit spolia multa.

  163. 163

    Iniquitatem odio habui, et abominatus sum, legem autem tuam dilexi.

  164. 164

    Septies in die laudem dixi tibi, super iudicia iustitiæ tuæ.

  165. 165

    Pax multa diligentibus legem tuam, et non est illis scandalum.

  166. 166

    Exspectabam salutare tuum, Domine, et mandata tua dilexi.

  167. 167

    Custodivit anima mea testimonia tua, et dilexit ea vehementer.

  168. 168

    Servavi mandata tua et testimonia tua, quia omnes viæ meæ in conspectu tuo.

  169. 169

    Tau Appropinquet deprecatio mea in conspectu tuo, Domine; iuxta eloquium tuum da mihi intellectum.

  170. 170

    Intret postulatio mea in conspectu tuo; secundum eloquium tuum eripe me.

  171. 171

    Eructabunt labia mea hymnum, cum docueris me iustificationes tuas.

  172. 172

    Pronuntiabit lingua mea eloquium tuum, quia omnia mandata tua æquitas.

  173. 173

    Fiat manus tua ut salvet me, quoniam mandata tua elegi.

  174. 174

    Concupivi salutare tuum, Domine, et lex tua meditatio mea est.

  175. 175

    Vivet anima mea, et laudabit te, et iudicia tua adiuvabunt me.

  176. 176

    Erravi sicut ovis quæ periit: quære servum tuum, quia mandata tua non sum oblitus.

Vulgata Clementina (1592), ed. M. Tweedale, Clementine Vulgate Project, domínio público; grafia normalizada (i por j)

Grafia normalizada pelo padrão da casa: I em vez de J (a edição impressa escreve J); nada mais mudou no texto. Sobre esta edição.

Sem a pontuação salmódica (mediante e flexa) dos livros de canto.