Salmo 9

In finem, pro occultis filii. Psalmus David.

Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo; narrabo omnia mirabilia tua.

Lætabor et exsultabo in te; psallam nomini tuo, Altissime.

In convertendo inimicum meum retrorsum; infirmabuntur, et peribunt a facie tua.

Quoniam fecisti iudicium meum et causam meam; sedisti super thronum, qui iudicas iustitiam.

Increpasti gentes, et periit impius: nomen eorum delesti in æternum, et in sæculum sæculi.

Inimici defecerunt frameæ in finem, et civitates eorum destruxisti. Periit memoria eorum cum sonitu;

et Dominus in æternum permanet. Paravit in iudicio thronum suum,

et ipse iudicabit orbem terræ in æquitate: iudicabit populos in iustitia.

Et factus est Dominus refugium pauperi; adiutor in opportunitatibus, in tribulatione.

Et sperent in te qui noverunt nomen tuum, quoniam non dereliquisti quærentes te, Domine.

Psallite Domino qui habitat in Sion; annuntiate inter gentes studia eius:

quoniam requirens sanguinem eorum recordatus est; non est oblitus clamorem pauperum.

Miserere mei, Domine: vide humilitatem meam de inimicis meis,

qui exaltas me de portis mortis, ut annuntiem omnes laudationes tuas in portis filiæ Sion:

exultabo in salutari tuo. Infixæ sunt gentes in interitu quem fecerunt; in laqueo isto quem absconderunt comprehensus est pes eorum.

Cognoscetur Dominus iudicia faciens; in operibus manuum suarum comprehensus est peccator.

Convertantur peccatores in infernum, omnes gentes quæ obliviscuntur Deum.

Quoniam non in finem oblivio erit pauperis; patientia pauperum non peribit in finem.

Exsurge, Domine; non confortetur homo: iudicentur gentes in conspectu tuo.

Constitue, Domine, legislatorem super eos, ut sciant gentes quoniam homines sunt.

Ut quid, Domine, recessisti longe; despicis in opportunitatibus, in tribulatione?

Dum superbit impius, incenditur pauper: comprehenduntur in consiliis quibus cogitant.

Quoniam laudatur peccator in desideriis animæ suæ, et iniquus benedicitur.

Exacerbavit Dominum peccator: secundum multitudinem iræ suæ, non quæret.

Non est Deus in conspectu eius; inquinatæ sunt viæ illius in omni tempore. Auferuntur iudicia tua a facie eius; omnium inimicorum suorum dominabitur.

Dixit enim in corde suo: Non movebor a generatione in generationem, sine malo.

Cuius maledictione os plenum est, et amaritudine, et dolo; sub lingua eius labor et dolor.

Sedet in insidiis cum divitibus in occultis, ut interficiat innocentem.

Oculi eius in pauperem respiciunt; insidiatur in abscondito, quasi leo in spelunca sua. Insidiatur ut rapiat pauperem; rapere pauperem dum attrahit eum.

In laqueo suo humiliabit eum; inclinabit se, et cadet cum dominatus fuerit pauperum.

Dixit enim in corde suo: Oblitus est Deus; avertit faciem suam, ne videat in finem.

Exsurge, Domine Deus, exaltetur manus tua; ne obliviscaris pauperum.

Propter quid irritavit impius Deum? dixit enim in corde suo: Non requiret.

Vides, quoniam tu laborem et dolorem consideras, ut tradas eos in manus tuas. Tibi derelictus est pauper; orphano tu eris adiutor.

Contere brachium peccatoris et maligni; quæretur peccatum illius, et non invenietur.

Dominus regnabit in æternum, et in sæculum sæculi; peribitis, gentes, de terra illius.

Desiderium pauperum exaudivit Dominus; præparationem cordis eorum audivit auris tua:

iudicare pupillo et humili, ut non apponat ultra magnificare se homo super terram.